YASÝN47

ATASÖZLERÝ

[Atalarýmýzdan günümüze kadar ulaþan, belirli bir yargý içeren, söyleyeni belli olmayan düz konuþma içinde kullanýlan sözlerdir.
[Kalýplaþmýþ sözlerdir, eþanlamlýlarýyla dahi deðiþtirilemez.
[Kýsa ve özlü sözlerdir. Az sözle çok anlam ifade ederler
[Tecrübelere ve gözlemlere dayanýrlar, bazen âdet ve gelenekleri ifade ederler
[Çoðu mecazlýdýr.
[Anonimdir ve edebî tür özelliði gösterir.
[Genel bir yargý bildirir.
[Öðüt verme amacý taþýr.

1-At ölür meydan kalýr, yiðit ölür þan kalýr.
2-Aç koyma hýrsýz olur, çok söyleme yüzsüz olur, çok deðme arsýz olur.
3-Böyle gelmiþ, böyle gider
Çocuða iþ buyuran, ardýnca kendi gider.
4-Damlaya damlaya göl olur.
5-Dost kazan dost; düþman anadan da doðar.
6-Eden bulur.
7-Geniþ gününde dar gezen, dar gününde geniþ gezer.
8-Göz görmeyince gönül katlanýr.
9-Herkes kaþýk yapar ama sapýný yapamaz.
10-Her þey incelikten insan kabalýktan kýrýlýr.
11-Mart kapýdan baktýrýr, kazma kürek yaktýrýr.
12-Üzerine laf düþmedikçe konuþma.
13-Vakitsiz açýlan gül çabuk solar.