ATASÖZLERİ
[Atalarımızdan günümüze kadar ulaşan, belirli bir yargı içeren, söyleyeni belli olmayan düz konuşma içinde kullanılan sözlerdir.
[Kalıplaşmış sözlerdir, eşanlamlılarıyla dahi değiştirilemez.
[Kısa ve özlü sözlerdir. Az sözle çok anlam ifade ederler
[Tecrübelere ve gözlemlere dayanırlar, bazen âdet ve gelenekleri ifade ederler
[Çoğu mecazlıdır.
[Anonimdir ve edebî tür özelliği gösterir.
[Genel bir yargı bildirir.
[Öğüt verme amacı taşır.
1-At ölür meydan kalır, yiğit ölür şan kalır.
2-Aç koyma hırsız olur, çok söyleme yüzsüz olur, çok değme arsız olur.
3-Böyle gelmiş, böyle gider
Çocuğa iş buyuran, ardınca kendi gider.
4-Damlaya damlaya göl olur.
5-Dost kazan dost; düşman anadan da doğar.
6-Eden bulur.
7-Geniş gününde dar gezen, dar gününde geniş gezer.
8-Göz görmeyince gönül katlanır.
9-Herkes kaşık yapar ama sapını yapamaz.
10-Her şey incelikten insan kabalıktan kırılır.
11-Mart kapıdan baktırır, kazma kürek yaktırır.
12-Üzerine laf düşmedikçe konuşma.
13-Vakitsiz açılan gül çabuk solar. |